ලෙනින්.....

සොඳුරු වොල්ගාව දෙපසින්
චෙරි මල් පිපෙත්දී
බිරියෝසා ඉති කිතිකවා
සිහිල් වූ මදනල
පීතර්බුර්ගයේ පියසි සිප ගනිත්දී
සීතල තුෂර බිඳු
හිරු කිරණින් වියකෙත්දී
යුග ගණන් මුල් ඇද පොලොව බදා පැලවුණු,
රූස්ස රුක් රද ඇද හෙලා,
සදාතනිකවම අචලයයි සිතූ,
දැවැන්ත ගල් පෙරලා,
පීඩිතයින් උදෙසා
නව ලොවක් බිහි වෙත්දී
ක්‍රෙම්ලිනයේ
යෝධ තාප්ප පවුරෙන් ඔබ්බෙහි
ඔබ සුවෙන් සැතපෙයි
තවත්..............
දහසක් සෝ සුසුම් මතක පොදි
උනුහුමට දියවී
සිහි කරයි ඒ නාමය
රනින් කෙටවූ
මතක පත් ඉරු අතරේ..........
ලෙනින් ඔබ සදා අමරණීයයි

ඉසෙඩ් ස්කෝර්......

විබාගෙ ප්‍රතිපල බලන්න ඉස්කොලෙට ගිය නිමාලි ගෙදර දුවගෙන ආවෙ ඔලුව උඩ තියෙන මහා බර කන්දරාව තනියෙන් දිය කරලා අරින්න කියලා හිතාගෙන.
"මොකද කෙල්ලෙ වෙලා තියෙන්නෙ?"
එලිපත්ත උඩ ඉඳන් හිටපු අම්මා ඇහුවා...
"වැඩක් නෑ අම්මෙ,ආයෙමත් දිස්ත්‍රික් .rank .එක  පහලට ගිහිල්ලා.......
නිමාලි හිතට ආපු ඉකියත් හිර කරගෙන ගෙට ගොඩ උනා.
"අනේ මන්ද බන්,ඔන්න ඔය ටවුමෙ ගාමන්ට් එකේ වත් රස්සවක් හොයාගන්න බලමු"
අම්මා හිතේ හිරවෙලා තිබ්බ දුක, මහා සුසුමක පා කරලා යැව්වා....
තනියම කාමරේට වැදුන නිමාලි මැටි ගැලවිච්ච වරිච්චි බිත්තිය දිහා අනිමිසයෙ යෙදෙන ගමන් සිතුවිලි වලට වද දෙන්න ගත්තා....
හිතේ රැඳිච්ච අහින්සකම අහින්සක හීන දහසක් පොත් මිටියක් අස්සෙ හන්ගාගෙන ඒ ලෙවල් විබාගෙ ලියන්න පෙරුම් පුරපු හැටි නිමාලිට මතක් උනා......

හීන හැබෑ කරගන්න ඇස් දෙකටයි,හිතටයි දුන්න දහසක් අනේක වධ වේදනා දන්නේ ඉටිපන්දම් කිරි වැටිච්ච පාඩම් පොතුයි,රෑ තිස්සෙ පාලුව කපපු මදුරුවො රෑනයි විතරයි
  අම්මාගෙයි,අහින්සක අප්පච්චිගෙයි හීන කඳුලු වල දිය කරලා තමන්ට පෙව්වෙ ඒ අය කවදාකවත් රජ සැප බලාගෙන නෙවෙයි කියලා නිමාලි දන්නවා...
ඒ කඳුලු වලින් තමුන් මහන්සි වෙලා වපුරපු පුන්චි පැලය ඉඩෝරෙට වේලිලා යත්දි...හිත කොච්චර නම් රහසින් වැලපුනාද කියලා හිතාගන්නත් බැරි තරම්.
ඊයේ දිස්ත්‍රික්කෙ 23 හිටපු නිමාලි අද ඉන්නෙ 223 තැනට.....අවුරුදු ගානක් පෙරුම් පුරපු සරසවි හීනෙ බොඳ උනේ තමන්ගෙ වරදකින් නම් නොවෙයි කියලා නිමාලි හොඳටම දන්නවා....
ඒත් ඒ කාගෙ වරදක් ද...................????

සමතුලිතතාවයක් ගැන ඉගෙනගෙන තිබ්බත් ඒ වගේ දෙයක් දකපු බවට මතකයක් නිමාලිට තිබ්බෙ නෑ.ආයෙමත් පාරක් නිමාලිව සිතුලිවි වල ගිලුනා...
............,නිදහස් අධ්යාපනය,උපාදි සිහිනය....ලෙඩ ඇඳේ ඉන්න අප්පච්චි...ඒත් එක්කම ටවුමෙ ගාම්න්ට් එක  ඇරිලා හවසට ඉගිල්ලිල යන කිරිල්ලියොත් නිමාලිගෙ හිත ඇතුලෙ පොරබදින්න ගත්තා.....

එ ඔක්කොමත් හිත පාරවද්දි,ජීවිතේ සිහින තමා ඉදිරියෙ දිය වෙලා උණුහුමට කම්මුල් තෙමාගෙන,ලුණු රසට ගලාගෙන යද්දි,නිමාලිගෙ හදවත පතුලෙන් නැගිච්ච සමස්ත තාරුණ්යයෙ ඉකිය,කීඩෑවො පාලු කරපු වෙල් යාය පහු කරන්,හන්දියෙ කඩේ සිරිසේන මාමගෙ කබල් රේඩියො එකේ සද්දෙත් අභිබවාගෙන,පන්සලේ මහ හඬින් දාලා තියෙන පිරිත් සද්දෙත් පහු කරන්,සමනල කන්දෙ මස්තකයත් හෙල්ලුම් කවාගෙන පැතිරිල ගිහින් කොලොම්පුරේ රජ මාලිගාවක දොරේ මහ හඬින් පතිත උනත්,බඩ පැලෙන්න පිට්සා කාල,කුරුලු පිහාටු අතුරපු පුලුන් යහනාවෙ සැතපිල හිටපු
බේබිලාට වත්,රටේ ආඩම්බරකාර භාරකාරයින්ගෙ වත් දැහැන බිඳින්න ඒ දුර්වල දෝන්කාරය සමත් උනේ නැහැ.....................

ජීවන වියදම

                                          චන්ද කාලෙදි හැන්ගිලා ඉඳලා...

                                          චන්දෙන් පස්සෙ එලියට වරෙන්

අසම්මත ප්‍රේමය

ආගන්තුක නුඹේ සිතට කියාදෙන්න...
මම මටත් හොරෙන්,නුඹෙ හිතට නුඹටත් හොරෙන් ආලය කල වග
එතකොට නුඹේ හිත අසාවි.....

"තමුසෙ බීලාද ඕයි ඉන්නෙ?"

දාරක සෙනෙහස,වැසිකිලි වල සහ සුනඛ දේනුව

අද සෑහෙන කාලෙකට පස්සෙ ලියන්න හිතුනා.......
දවාලෙදි දැකපු සිද්ධියක් හින්දා.
මම හිටපු තැනට ටිකක් එහායින් බැල්ලියක් හිටියා...ඌ පිස්සුවෙන් වගේ එහෙට මෙහෙට දුව දුව ලඟ පාත තිබුන ගස් වල පාත අතු වල වහන්න එන කපුටන්ව පිස්සුවෙන් වගෙ එලවනවා.මම වටපිට බැලුවාම දැක්කා එතනට මීටර් 100ක් විතර දුරින් පුoචි බලු පැටව් 3දෙනෙක් ඉන්නවා දැක්කා.......ඒ බැල්ල පැටවුන්ගෙ අම්මා වග මම දැක්කා...කිරි බොන වයසෙ ඉන්න උන්ට වැඩිම උනොත් සති 2ක් ඇති.ඒත් ඉතින් පැටවු ඉන්න තැනට මීටර් 100ක් විතර දුරට කපුටො එන එක නවත්තන්න හේතුව මොකද්ද කියලා මට පුදුම හිතුනා.

         
ඒ පුදුමෙ හන්දාම තව ටිකක් වටපිට බැලුවා හොඳට.ඒ දැකපු දෙයින් මගෙ හිත සසල වෙලා ගියා......
අර බලු පැටව් හිටපු තැනට ටිකක් දුරින් පුන්චිම පුන්චි බලු පැටියෙක් මැරිල ඉන්නව මට පෙනුනා.....අර බැල්ල මේ පුන්චි එකාගෙ මිනිය තමයි අච්චර පිස්සුවෙන් වගෙ ආරක්ශා කරන්න හැදුවෙ.සමහරවිට තමුන්ගෙ පැටියා මැරිලා කියලා ඒ අම්ම දන්නේ නැතුව ඇති...පැටියාගෙ නින්දට කපුටො ඇවිත් බාදා කරන එක වලක්වන්න ඒ අම්ම එච්චර උත්සාහ කරන්නත් ඇති කියල මට නිකමට වගේ හිතුනා.


අම්මා කෙනෙක්ගෙ ආදරය කියන දේ මේ ලෝකෙ කාටත් පොදුයි.මට මගේ අම්මාව මතක් උනා....ඒ ආදරේ වචන වලින් කියලා නිම කරන්න බැහැ කවදාවත්ම.
ඒත් එක්කම මතකෙට ආවා තමුන්ගෙ අලුත උපන් බිලිඳා වැසිකිලි වලකට අත ඇරල දාපු ගෑණු කෙනෙක්ගෙ කතාවක් පත්තරේ මම දැකපු.තමන්ගෙ ලෙයින් මසින් හැදුනු ළදරුවාව කුනු වලක්,එහෙම නැත්තන් වැසිකිලි වලකට විසි කරන්න තරම් මනසින් උස් කියන මිනිස්සු පෙලඹෙන යුගයක අර තිරිසන් සතා හැසිරුන ආකාරය කොච්චර උතුම් ද.


අපි සමහරු ජරා වැඩක් කරාම බනිනවා "බලු වැඩ කරන්න එපා" කියලා.ඒත් බලු වැඩ දිහා බැලුවාම අපේ බහුතරයා කොයි තරම් පහත් ද කියල හිතෙනවා.
 ඇත්තටම මනුස්ස සන්හතිය ගැන මටම ලැජ්ජයි.තිරිසන් සතෙක් උනත් උඹ අද කරපු දෙයින් මගෙ හිත නම් ඇත්තටම සැලුනා.
"මව් සෙනෙහසට ජය වේවා................"

හුලo විස්කෝතු

මේකත් බොහොම ඉස්සර වෙච්ච වැඩක්.මම O/L කරලා ගෙදර ඉන්න කාලෙ උන වැඩක්.මම ගනන් ඉගෙනගත්ත සර් අසනීප වෙලා ගෙදර ඉන්නවා කියල අපෙ අම්ම කිව්වා,ඉතින් පරන ගෝලයෙක් හැටියට සර් බලන්න යන එක යුතුකම නෙ.

ඉතින් මමයි මගේ හොඳම යාලුවයි යන්න කතා කරගත්තා සර් ව බලන්න යන්න.ඉතින් ඔන්න අපි දැන් පිටත් උනා,යාලුව මගෙන් ඇහුවා "මචන් මොනවඩ ගෙනියන්නෙ කියලා,මම කිව්වා කොකටත් අම්මට කතා කරල් අහපන් කියල,ඉතින් දැන් මූ කතා කරා අම්මාට,ඉතින් උන්ගෙ අම්ම කිව්වා කෙහෙල් ඇවරියකුයි නෙස්ටමෝල්ට් එකකුයි ගෙනියන්න කියල,එ අස්සෙ අරූ කිව්වා,මචන් අම්මා මොකද්ද හුලන් විස්කොතු කතාවකුත් කිව්වා කියල,

අපි දෙන්නා ඉතින් කෙසෙලුයි,නෙස්ටමෝල්ටුයි තව හුලන් විස්කොතු එකකුයි අරගෙන යන්න පිටත් උනා,කොහොමෙන් කොහොම හරි ඉතින් සර් ට මාර සතුටුයි අපි ආපු එකට,හැබැයි සර් ගෙ නෝනා අපි ගෙනියපු හුලන් විස්කොතු එකට කින්ඩි හිනවක් දැම්මා.මට ඒක එවෙලෙ එච්චර මීටර් නැහැ


දැන් ඉතින්සර්වත් බලලා අපි ගියා යාලුවගෙ ගෙදර,යනකොට අම්මා බලන් ඉන්නවා,අපි ආපු හැටියෙම අම්ම අහනවා, "කෝ හුලන් විස්කොතු ගෙනාවද කියල"
එතකොටයි මටත් සිද්දිය මීටර් උනේ,තාමත් හුලන් විස්කොතු දකිනකොට ඒ සිද්දිය මතක් වෙනවා,......................
හතර විලි ලැජ්ජාවයි...........................................


ප.ලි
අපෙ ගනන් සර් නම් අපෙන් සදහටම සමුගත්තා මීට අවුරුද්දකට විතර කලින්

යුද්දය සහ එලවලු

ගොඩ කාලෙකින් ගෙදර ආවෙ හිතේ වේදනවකුත් එක්කමයි.මොකද කියනවනම් අන්තර්ජාලයේ දැකපු පින්තූරයක් හින්ද මට මහ ආත්මානුකම්පවක් එක්කම තරහකුත් අති උනා......තමන්ගෙ ජීවිත පරදුවට තියලා මුලු රටම එකම කොඩියක් යටට ගෙනාපු අපෙ වීරයො පොලේ එලවලු විකුනනවා.මොන තරම් නින්දාවක්ද මේක?

පස්වාන් දහසකට අවසර මහ රජතුමනි,මේව කුජීතයි නේද????